ИЙМОН АҲЛЛАРИ – ИСЛОМ УММАТИНИНГ НАМУНАЛАРИ

14

Иймон — бу фақат тил билан айтилган сўз эмас, балки қалб билан тасдиқланадиган, аъзолар билан амал қилинадиган улкан неъматдир. Иймонга эга бўлган инсон — Аллоҳнинг маҳбуб бандаси, Пайғамбар алайҳиссаломнинг ҳақиқий умматидир. Иймон аҳллари эса жамиятнинг нурли, пок, тинчликсевар ва адолатли табақасидир. Улар фақат ўз манфаатини эмас, балки умумманфаатни кўзлайдиган, яхшиликка чорлайдиган, ёмонликдан қайтарадиган инсонлардир.

Аллоҳ таоло Қуръони Каримда иймоннинг асосларини баён этади. Иймон:

Аллоҳга, Унинг фаришталарига, Китобларига, Пайғамбарларига, Охират кунига, Тақдир яхшисию ёмонига иймон келтиришдан иборатдир.

Бу асослар мўмин киши қалбида қарор топса, унинг ҳаёти ўзгаради, қалбида Аллоҳдан қўрқув, муҳаббат ва садоқат пайдо бўлади. Шунинг учун ҳам иймон аҳллари дунёда нур, охиратда нажот соҳиби бўладилар.

Иймон аҳллари фақат ибодат қилиш билан чекланиб қолмайдилар. Уларнинг ҳаёт тарзи, муомаласи, хулқи ҳам Ислом меъёрларига асосланади. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам шундай марҳамат қилганлар:

«Энг тўлиқ иймон эгалари — ахлоқи гўзал бўлганларидир.» (Термизий)

Шунинг учун иймон аҳлларининг асосий сифатлари қуйидагича:

  1. Сидқ ва самимият – улар ҳар ишда ростгўй ва холис бўладилар.
  2. Омонатдорлик – ишониб берилган нарсани хиёнат қилмайдилар.
  3. Ҳилм ва сабр – асабийлик, тажовуз эмас, сабр ва мулойимлик уларга хос.
  4. Қаноат ва таваккул – дунё зийнатларига берилмай, Аллоҳга таянади.
  5. Ихлос ва фидойилик – Ислом учун меҳнат қилиб, ўз нафсини қурбон қилишга тайёр бўладилар.

Иймон аҳллари жамиятнинг барқарорлиги, тинчлиги ва ахлоқий соғломлигига хизмат қилади. Уларнинг ҳузурида одамлар ўзини хотиржам ҳис этади. Зеро, Қуръонда шундай марҳамат қилинади:

«Мўмин эркаклар ва мўмина аёллар бир-бирларига дўстдирлар. Яхшиликка буюрурлар ва ёмонликдан қайтарурлар, намозни тўкис адо этурлар, закотни берурлар ҳамда Аллоҳга ва Унинг Расулига итоат қилурлар. Ана ўшаларга Аллоҳ тезда раҳм қилур. Албатта, Аллоҳ ғолиб ва ҳикматли Зотдир». (Тавба сураси, 71-оят)

Бу оятдан кўриниб турибдики, мўмин инсонлар фақат ўзлари учун эмас, жамият учун ҳам фойда келтирадиган инсонлардир.

Хулоса қилиб айтганда, Иймон аҳли — бу дунёда нур, охиратда нажот соҳибидир. Улар ҳаётда намуна, сўзда ростгўй, амалда ибратли инсонлар бўлиб, Ислом қадриятларини амалий ҳаётда акс эттирадиган буюк шахслардир. Ҳар бир мусулмон иймон аҳли бўлишга интилмоғи, қалбини поклаш, ахлоқини тузатиш ва Аллоҳга яқинлашишни ўз мақсадига айлантирмоғи зарур.

 

Аҳрор АБДУШУКУРОВ

Хожа Бухорий ислом таълим муассасаси ўқитувчиси