ОТА-ОНАГА ҲУРМАТ: ҲАЁТНИНГ МУҚАДДАС БУРЧИ

69

Ота-она – бу инсоннинг ҳаётдаги биринчи мураббийлари, улар фарзандлари учун меҳр, муҳаббат, сабр-тоқат манбаидир. Болаликдан ота-онасидан тарбия олган ҳар бир инсон, уларнинг меҳнатини қадрлаш ва ҳурмат қилиш бурчини зиммасига олади. Ота-онага ҳурмат қилиш нафақат оилада, балки жамиятда ҳам устувор қадрият ҳисобланади. Бу мақолада ота-онага ҳурматнинг аҳамияти ва унинг инсон ҳаётидаги ўрни ҳақида ҳикоялар орқали гапирамиз.

Ота-она фарзандлари учун барча имкониятларини сафарбар қиладилар, уларнинг ривожланиши учун керакли муҳит яратадилар. Бунинг ивазига эса уларнинг ягона умиди – фарзандларидан ҳурмат ва қадрлаш кўришдир. Бу ҳурмат, уларга меҳр кўрсатиш, улар билан мулоқотда бўлиш, ёшликларида берган қийматларини қадрлашдир.

Бир кун бир йигит отаси билан бирга яшар эди. Отаси қариб қолгани сабабли, унга хизмат қилишга ҳам катта эътибор бермас эди. Отасининг қўли титраб, овқат еяётганда яқиндагиларга оғирлик қиладиган даражада жойни ифлос қиларди. Йигит ундан ҳеч қачон танбеҳни аямас эди. Бир кун отасига эски бир пиёла берди ва «Менга энди ифлослик қилма» деди. Буни кўрган йигитнинг фарзанди отасидан сўради: «Ота, бу пиёлани менга ҳам сақлаб қўясизми? Мен ҳам қариганда сизга шуни бераман.»

Ҳикмат: Ота-онага қандай муносабатда бўлсак, келажакда фарзандларимиз бизга ҳам шундай муносабатда бўладилар. Уларга ҳурмат кўрсатиш – ўзимизнинг келажагимизни қуришдир.

Бир қиз ота-онасининг меҳрибонлигидан доимо хурсанд бўларди. Аммо ёшликда ўзининг эркинлигига у қадар аҳамият беришни афзал кўрарди. Бир кун унинг онаси касал бўлиб, кекса ёшидаги қийинчиликларни енгишда қийинчиликларга дуч келди. Қизи у пайтда онани парвариш қилиш оғир вазифа эканини англаб, уни ташлаб кетмоқчи бўлди. Бироқ унинг ҳам фарзанди дунёга келгач, онасининг ҳақиқий меҳри ва фидойилигига доим ҳавас қилганини эслади ва унинг қийинчиликларини чуқур англади. У онасининг меҳрини тушуниб, уни қарамоғида қолдиришга қарор қилди.

Ҳикмат: Фарзандлар ўз ота-онасини парвариш қилишда меҳр-муҳаббат билан ҳаракат қилишлари керак. Улар биз учун қилган қийинчиликларни қадрлашимиз, уларнинг фидойилигини унутмаслигимиз керак.

Ёш бола бир кун келиб, отасидан сўради: «Ота, сизнинг дўстларингиз кимлар?» Отаси жавоб берди: «Менинг энг яқин дўстим – сенинг онаинг.» Бола ҳайрон бўлиб, сўради: «Нима учун онам сизнинг дўстингиз?» Отаси жавоб берди: «Менинг ҳаётимдаги энг яхши ёрдамчи ва маслаҳатчи у. Биз бирга фарзанд тарбиялашга, ҳаётнинг қийинчиликларини енгишга ёрдам берамиз.» Бу сўзларни эшитган бола ота-онасига янада ҳурмат билан қаради.

Ҳикмат: Ота-оналарнинг ўзаро ҳурмат ва муҳаббати фарзандлари учун намуна бўлади. Уларнинг меҳр ва дўстлиги фарзандларга ҳаётдаги қадриятларни ўргатади.

Ота-онага ҳурмат қилиш ҳар бир фарзанднинг зиммасидаги бурчдир. Уларнинг ўгитларини, маслаҳатларини эътиборсиз қолдирмаслик ва уларнинг қадрига етиш – бу ҳар бир инсоннинг инсоний бурчи. Ота-онамиздан ўрганган ҳаёт сабоқлари бизнинг ҳаёт йўлимизда доимо бизга ёрдамчи бўлади. Уларнинг аҳамиятини англаб, уларга нисбатан ҳурмат ва муҳаббат кўрсатиб яшашимиз керак.

Ота-онага ҳурмат қилиш нафақат оила учун, балки жамият учун ҳам муҳим. Чунки ота-онага ҳурматли бўлган жамият, ўз келажагини мустаҳкам қадриятлар билан қуришга эришади. Ҳар биримиз учун уларнинг меҳнатлари қадрли ва унутилмасдир. Уларга муҳаббат кўрсатиш ва қадрлаш орқали ўзимизнинг ҳам инсонийлик бурчларимизни бажарамиз.

 

Аҳрор АБДУШУКУРОВ

Хожа Бухорий ислом таълим муассасаси ўқитувчиси