Ёшлик — имкониятлар даври
9
Ёшлик — инсон ҳаётидаги энг қимматли ва қайтариб бўлмас неъматдир. Бу давр куч-қувватга, зеҳн тиниқлигига ва орзуларга бой бўлади. Аммо ёшликни беҳуда, бесамар ўтказиш — катта йўқотишдир. Чунки инсон келажаги айнан ёшликда олган илми ва ўрганган ҳунарига боғлиқ.
Ёшлик даврида инсон ўрганишга, янгиликни қабул қилишга жуда мойил бўлади. Ақл чарчамайди, вақт кенг туюлади. Аммо вақтнинг қадрини билмаслик уни зое кетказади. Бугун қилинмаган ҳаракат, эртага афсусга айланади. Шунинг учун ёшликни фойдали илм ва амал билан безаш зарур.
Илм инсонга тўғри йўлни кўрсатади, уни мустақил фикрлайдиган шахсга айлантиради. Илмли инсон ҳаётда ўз ўрнини топади, қийинчиликлар олдида саросимага тушмайди. Илмсиз инсон эса тасодифларга боғлиқ ҳолда яшайди. Шу боис ёшликда китоб билан дўстлашиш — келажакка энг тўғри сармоядир.
Ҳунарли инсон эса ҳеч қачон кам бўлмайди. Бир ҳунар ўрганган ёш ўз меҳнати билан ризқ топади, бошқаларга қарам бўлмайди. Ҳунар инсонга нафақат моддий, балки маънавий қониқиш ҳам беради.
Ёшликни бекорчилик, беҳуда машғулотлар билан ўтказиш инсонни секин-аста мақсадсизликка олиб боради. Бундай ҳолатда ёш инсон вақт ўтиб, имкониятлар қўлдан кетганини англаб етади. Афсуски, ўтган вақтни ортга қайтариб бўлмайди. Шу сабаб ёшликдаёқ ўз устида ишлаш энг тўғри қарордир.
Хулоса қилиб айтганда, ёшлик – синов ва имкониятдир. Уни илм билан бойитиш, ҳунар билан мустаҳкамлаш ҳар бир ёшнинг бурчидир. Илмли ва ҳунарли инсон ўз ҳаётини барпо қилади, жамиятда муносиб ўрин эгаллайди. Шунинг учун ёшликни бесамар ўтказмайлик, уни келажак пойдеворига айлантирайлик.
Азамат УСМОНОВ
