ИСЛОМДА МЎЪТАДИЛЛИК ВА ҒУЛУВ

17

Исломда мўътадиллик ва ғулув мавзуси жуда муҳимдир. Мўътадиллик (васатийлик) Исломнинг асосий тамойилларидан бири бўлиб, у инсонларни адолатли ва мувозанатли бўлишга чақиради. Қуръони каримда Аллоҳ таоло мусулмон умматини “ўрта уммат” деб атаган, бу эса адолатли ва энг яхши уммат маъносини англатади.

Ғулув эса динда ҳаддан ошиш, яъни ибодат ва амалларда чуқур кетишни англатади. Пайғамбаримиз Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи васаллам динда чуқур кетишдан сақланишни тавсия қилганлар. Масалан, бир ҳадисда Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: “Солиҳ амалларни қурбингиз етганича адо этинглар, қанча ибодат қилсангиз ҳам Аллоҳ таолога малол келмайди-ю, бироқ ўзингизга малол келиб қолмасин!” деганлар.

Мўътадиллик инсонларнинг дунё ва охират ишларини мувозанатда ушлашга ёрдам беради. Бу эса инсонларнинг ҳаётини тинч ва фаровон қилишга хизмат қилади.

Исломда мўътадиллик ва ғулув ҳақида кўплаб манбалар мавжуд. Мўътадиллик (ўрта йўлни тутиш) исломнинг асосий тамойилларидан бири бўлиб, ҳар бир ишда меъёрни сақлашни таъкидлайди. Бу инсонларнинг ҳаётида ҳам, ибодатларида ҳам, муомалаларида ҳам намоён бўлади.

Ғулув эса, аксинча, ҳаддан ошиш, меъёрдан чиқишни англатади. Бу ҳам диний, ҳам дунёвий ишларда зарарли ҳисобланади. Исломда ғулувдан сақланиш ва ҳар доим мўътадилликка амал қилиш тавсия этилади.

 

Нилуфар БЕРДИЕВА

Хожа Бухорий ислом таълим муассасаси